โรงเรียนไม่ว่าจะไปตั้งที่ไหน จะริมคลอง ริมทางเท้า ที่นั่นก็เป็นแหล่งให้ความรู้ได้ หากมีครูอย่างชายชราอายุกว่าเจ็ดสิบผู้นี้ ครูที่เด็กเร่ร่อนหลายคน เรียกเขาว่าครูปู่ นายธีระรัตน์ ชูอำนาจอดีตพ่อพิมพ์ของชาติ ที่ไม่ทำให้ความชราไร้คุณค่าแก่สังคมไทย ด้วยความคิดที่ว่า ถ้าสังคมมีเด็กเร่ร่อน ทำไมจะมีโรงเรียนเร่ร่อนตามไปสอนเด็กบ้างไม่ได้

ในโลกที่มืดมิดของคนๆหนึ่ง กลับสร้างแสงสว่างให้กับโลกที่มืดมิดให้มีแสงสว่างได้เป็นร้อยเป็นพัน เพราะมุ่งมั่นไม่ท้อถอยต่อโชคชะตา ทำให้ชายคนหนึ่งซึ่งอยู่ในโลกมืด ลุกขึ้นก้าวเดินอย่างไม่กลัวหกล้มจากหนทางข้างหน้า และไปจุดประกายให้กับคนในโลกมืดอีกหลายๆคนให้ยืนหยัดได้ด้วยตนเองเช่นเขา คุณ ประหยัด ภูหนองโอง ชายผู้บอดเพียงนัยน์ตาแต่หัวใจไม่เคยบอด

18 ปีที่ชายผู้หนึ่งเพียรพยายามขุดที่นาของตน กว่า 64 ไร่ด้วยมือของเขาเอง โดยไม่ใช้รถแบ็คโฮ หรืออุปกรณ์ทันสมัยใด เปลี่ยนที่นาของตัวเอง ให้มีบ่อเก็บกักน้ำขนาดใหญ่ และถนนจากบ้านมุ่งไปสู่ที่นาของตนเอง สร้างความประหลาดใจให้กับคนในอำเภอหัวตะพาน จังหวัดอำนาจเจริญ เพราะการ ขุดนาเป็นเรื่องแปลกสำหรับชาวบ้าน ซึ่งทุกคนเชื่อว่านามีไว้ทำนาเพียงอย่างเดียว แต่สำหรับชายคนนี้ นายชาลี มาระแสง ชาวนาที่คิดต่าง และลงมือขุดที่นาเพื่อหาหนทางสว่างให้กับชีวิตตัวเอง

ใครจะคิดว่าลูกชาวนาคนนี้ นาย สายลม บุญหว่าน ที่จบเพียงแค่ป.4 จะสามารถพลิกชีวิตมาเป็นเจ้าของโรงสีชุมชน ด้วยการมองการณ์ไกล ตระเวนศึกษาดูงานด้านโรงสีข้าวชุมชน นานกว่า 4 ปี จากนั้นนำมาประยุกต์ให้เข้ากับเศรษฐกิจแบบพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จนสร้างรายได้ ลดรายจ่ายให้กับตนเองและชาวนาบริเวณใกล้เคียงไม่ให้ต้องเสียค่าขนส่งเอาข้าว ไปขายไกล และเป็นแหล่งจำหน่ายข้าวสารให้กับผู้บริโภคในชุมชนและชุมชนใกล้เคียงได้ ในราคาถูกกว่าท้องตลาดทั่วไปอีกด้วย